foto en gedachten

Vandaag is ons vosje gestolen door een roofvogel –waarschijnlijk een havik –

Het is me wat met de kippen op den buiten, ze worden de laatste jaren meer en meer opgepeuzeld door de vos, en nu zijn ze ook al voer voor de roofvogels.

De natuur, zullen sommige onder jullie waarschijnlijk zeggen, maar ik word er toch wat triestig van dat ons vosje zo aan haar kippenleveneinde moet komen.

Ook al was zij maar een kip, ze gaf ons veel vriendschap, eitjes en een fijn gevoel.

Ze was zo een lieve kip en omdat ze zo klein was moest ze altijd vechten om een plaatsje in het kippenhok.

En nu is ze vermoord door een havik.

Sommige kippen zijn voor het ongeluk geboren.

Vaarwel lieve kleine meid.

Wat een rot week!

Zoontje in midden van de nacht naar spoed gebracht,wegens hevige pijnen.

Na onderzoek bleken het nierkolieken te zijn, heel pijnlijk.

De dag nadien is hij geopereerd.

En in de namiddag bij het bezoek aan het ziekenhuis hebben ze mijn glazen van mijn autospiegels gestolen, zomaar op de parking aan het ziekenhuis.

10 jaar oud is mijn bakje, en toch stelen ze mijn spiegels, en dan nog aan een ziekenhuis. Of een mens nog niet genoeg zorgen heeft.

Wie steelt nu iets van iemand die op ziekenbezoek is, wat een rot wereld.

Hello,

Het zijn mijn nieuwe rode laarjes!!!!!!!!!!!

rarara, wat zit er in de doos????????????????

Ik kreeg het stokje van Emmy, en beantwoord hierna haar vragen.

1. Heb jij regels i.v.m. je huishouden, zoals op bepaalde dagen doe ik dit of dat (de was, de strijk, boven of beneden poetsen)?

Eigenlijk heb ik geen regels in verband met het huis poetsen, ik doe het als ik het vuil vind.

2.Trouwde jij met je eerste liefde? Indien niet, zag je hem ooit terug?

Ja, ik trouwde met mijn eerste liefde.

3.Wat wou je "later" doen toen je kind was?

Ik wou oh zo graag lerares worden, maar door omstandigheden is mij die studies ontzegd, heel jammer vind ik het nog altijd.

4.Ben je bang bij het horen van een boot of vliegtuigramp nog op deze manier te reizen?

nee

5.Ben jij eerder voor zout, zuur, of zoet?

Ik hou het liever naar de zure kant, alleen voor chocolade verkoop ik mijn ziel.

6.Waar ging je voor het laatst op reis?

Naar Cadzand, Nederland.

7.Waar was jij toen je de Herald Enterprice verging in Zeebrugge(1987)

Oei, dat weet ik niet meer.

8.Hoe legde je het aan boord als je een slecht rapport of opmerking had op school en je dagboek moest laten ondertekenen door je ouders?

Ik durfde het wel eens zelf te ondertekenen, ik deed dan hun handtekening na. (sssst zeg het niet voort!)

9.Je hebt een vrije dag. Profiteer je er van om je huis grondig te poetsen, de hele dag luilekker in je kamerjas blijven, of ga je er eens uit met vriendinnen?

Tot den elven in mijn pyjama rondlopen en dan ergens gaan shoppen met de vriendin, zalig!

10.Is je man jaloers als je uren lang aan de PC zit?

Inderdaad hij is jaloers op mijn computeruren!!!!!

11.Als er je iets niet lukt, neem je het dan anders aan of laat je het voor gezien?

Als ik het echt wil dan ga ik ervoor, tot ik mijn zin krijg, soms wel een beetje manipuleren.

Hier  komen dan mijn vragen: en ik geef het stokje door aan:

Danique

of Ludo

of Rudy

of filosoof

of Dirk

of wie het fijn vindt om aan dit spelletje mee te werken!

( geen verplichting alleen maar een vraagje!)

1.Ben je sportief of eerder een cultureel type ?

2. Waarom ben je met een blog gestart?

3. Zijn je blogvrienden virtuele vrienden of real friends?

4. Wat vind je zo fijn aan het bloggen?

5. Hou je van verjaardagen?

6. Wat is je favoriete gerecht?

7. Welke film bleef je bij ?

8. Van welk seizoen hou je het meest?

9. Slaap je graag?

10. Is je blog fantasie of waarheidsgetrouw?

Vandaag staak ik mee met de grote nationale staking. Het is de eerste keer in mijn leven dat ik mijn werk verlet om te staken.

Ooit heb ik nog wel in betogingen gelopen, onder andere bij de politiehervorming, maar echt niet gaan werken omwille van een staking, dat is echt mijn eerste keer.

Misschien vinden de meesten van jullie dat niet ok.

Maar ik wil door mijn deelneming een signaal geven aan de leiders van ons land dat zij echt niet kunnen doorgaan met het opsouperen van onze jarenlange bijdrage voor onze sociale welvaart en ons pensioen.

Kunnen jullie, beste leiders ons eens uitleggen waar al dat geld naartoe is, de helft van ons maandloon moeten wij nu al afstaan, en toch is het geld blijkbaar op.

Misschien is het goed om minder minister te hebben, zou al heel wat schelen in het budget van de begroting, worden er waarschijnlijk ook veel minder wetten uitgevaardigd, want wie vindt er in dit kleine landje nog zijn weg door al die wetten die er dagelijks op ons worden afgestuurd.

Dus vriendenbloggers ik staak dus vandaag!!!!!

voor 2012

geluk

liefde

gezondheid

voor al mijn bloglezers

Voor al mijn bloglezers -

wens ik ***

een vredelievende kerst

( en voor mijn zusje hierbij de foto's van mijn kerstversiering)

een dikke proficiat voor mijn nichtje die haar master in de communicatiewetenschappen behaalde;

super toch!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

mooi meisje  mooie auto

beautiful girl   beautiful car

bella ragazza   bella machina

schönes mädchen   schönes auto

                                              mijn nichtje  Tatjana

een fijn pasen voor iedereen, en hopelijk veeeeeeeeel chocolade eitjes van de paashaas!!!

een verloren hartje in het groen!

voor al mijn bloglezers een passie volle valentijn xxxxxxxxx

Ze staarden mij zo verleidelijk aan,

ik kon niet weerstaan.

Ik weet wel het is nog veeeeeeeeel te vroeg.

Ik zal ze nog een tijd moeten opbergen in het donker van de doos.

Maar toch, ik kan al een beetje wegdromen

hoe het zal voelen als de zon brandt op

mijn voeten en hoe

mooi ze me dan zullen staan.

Vliegtuig waar vlieg jij heen

Ik wil wel mee, maar ben zo bang!!!!!

Mijn eerste vliegreis ( en waarschijnlijk ook mijn laatste als ik tenminste mijn impulsieve buien kan in bedwang houden) was er me eentje.

Ik meisje van den buiten had het ineens in haar hoofd gehaald “ik zou op reis gaan, en dit voor de eerste keer”.

In een boekje had ik een prachtige foto gezien van een kleurig bootje aangespoeld op het strand aan een diep blauwe zee.

Daar wou ik naar toe, het bleek Kreta te zijn.

Dus ik in een impulsieve bui naar een reisbureau en een reis naar Kreta geboekt voor 8 dagen half pensioen voor 2 personen ( zoontje ging met me mee)

Ikke blij; ik zou nu eindelijk de wereld verkennen, voor mij was een grieks eiland het einde van de wereld.

Ik keek er echt naar uit.

 Maar oei, hoe dichter de datum van vertrek naderde hoe meer en meer ik de schrik te pakken kreeg.

Wat ging ik daar helemaal alleen met zoontje beginnen, daar in een ver vreemd land; misschien stortte het hotel wel in bij een aardbeving ( want ik had ergens gelezen dat er in Kreta wel eens aardbevingen plaats vonden).

Midden augustus 1995 was het zover, we moesten om 14u in Zaventem zijn; nonkel zou ons wegbrengen.

Maar ik wou niet meer vertrekken, ik wou thuis blijven, iedereen verklaarde me voor gek en dus ben ik toch vertrokken met een heel bang hart en misselijk van de spanning.

In Zaventem werd het eindeloos wachten op ons vliegtuig, ik zat daar als een zieke kip, bang, naast zoontje te wachten.

Eindelijk 4 uur later vertrokken we dan, opstijgen vond ik super en de mooie witte wolkjes, het lijkt wel een sneeuwlandschap, waren prachtig.

Het was er wel bar koud, nooit gedacht dat het in een vliegtuig zo koud kon zijn, en je zit er ook heel kort op elkaar, gezellig is anders.

Het vliegen leek me eindeloos lang, soms zag je door de wolken de zee of land; dat was wel mooi.

We kwamen in Kreta aan rond 11u s’avonds.

Ik herinner me nog heel goed de warme zachte windbries in mijn gezicht toen we uit het vliegtuig stapten.

Met een bus werden we naar ons hotel gebracht, ik kwam in een heel andere wereld terecht dan thuis, mooie witte huisjes stonden naast elkaar.

Het hotel – de kamer – het eten – het weer – de zee- het was allemaal zo prachtig en mooi en toch kon ik niet genieten; de eerste drie dagen lag ik doodziek in ons hotelkamer, ik kreeg geen hap binnen van al dat lekkers in het hotelrestaurant, wou enkel naar huis.

Ocharme zoontje, die heeft daar met mij wat meegemaakt.

Toch hebben we de laatste dagen nog wat rondgetrokken en veel moois gezien; oa. Knossos, mooie bergdorpjes, wilde geiten langs de weg, olijfboomgaarden mooi.

De terugkeer met het vliegtuig zag ik niet zitten, maar er zat niets anders op, ik moest weer in de buik van het monster.

In Brussel aangekomen heb ik gezworen; daar kruip ik nooit meer in.

Soms ben ik kwaad op mezelf omdat door die vliegangst vele mooie landen aan mij voorbij gaan.

een fijne kerst voor al mijn bloglezers

 Deze week hoorde ik op de radio “internaten zitten in de lift”.

Eventjes kreeg ik het benauwd.

Als klein meisje moest ik naar het internaat; zes jaar was ik toen ik met mijn valiesje en heeeeeeel veel tranen richting klooster/internaatschool trok.

Al weende ik vele tranen, mijn moeder vond dat het een goede basis was voor mijn opvoeding – discipline enz… en dus zou ik naar het internaat gaan.

En oh de nonnetjes waren oh zo vriendelijk, tot de ouders weg waren naar huis, toen werden ze echte nazi’s.

Dagje kostschool van toen:

Om zes uur s’morgens uit bed, je wassen met koud water, dan naar de mis (alle dagen), in de winter was het er bitter koud.

Na de mis kwam voor mij een lichtpuntje: namelijk lekkere verse boterhammen met confituur en een tas koffie.

Rond 8 uur naar de les, wat ik altijd heel tof vond, want ik was wel een leergierige meid, vooral de godsdienst lessen (ja ja ja) met de verhalen over Jesus kon ik vreselijk smaken, ook de nederlandse les met voorlees uurtjes uit, voor mijn kinderogen grote boeken, waren zalig.

Ik kon dan wegdromen naar een vrije wereld ver weg van het met hoge omringende muren klooster, waar je niks hoorde of zag van de buitenwereld.

S’middags kwam dan mijn dagelijkse gesel – het middagmaal – soep met dikke brokken groenten erin, ik moest al kokhalzen als ik de borden zag aankomen.

Meermaals wou ik de soep niet opeten, maar dan kwam zuster non en stak de soep lepel per lepel in mijn mond zodat ik wel moest slikken, soms moest ik overgeven, maar dat hield de zuster niet tegen – opeten die soep -.

S’avonds kwam die gesel nog eens terug onder de vorm van havermoutpap (slijmenpap) noemde ik dat brrr bah, en omdat ik ook dit niet wilde eten kreeg ik een lepel extra op mijn bord geschept.

Soms kreeg je daar ook lijfstraffen als je teveel babbelde in de slaapzaal, of wanneer je ging spelen inplaats van met de afwas te helpen of als je durfde antwoorden (wat ik nogal deed).

Ik was nogal een koppig en eigenzinnig kind met als gevolg dat ik meermaals slaag heb gekregen, soms met blauwe plekken als gevolg (nu zou het gerecht zich moeien met zulke praktijken, maar toen gebeurde dat en niemand zei iets, laat staan deed er iets aan).

De ergste straf (voor mij toch) was als je in het weekend niet naar huis mocht gaan, dan moest je veertien dagen aan een stuk in het klooster blijven, echt vreselijk. Ik heb dit éénmaal moeten ondergaan, en heb me toen bijna dood geweend.

Ik moet wel zeggen dat er ook lieve nonnetjes waren en die troosten je dan omdat je niet naar huis mocht met wat lekkers of een lief woord.

Op de foto zie je de kloosterschool, nu zijn de nonnetjes allemaal weg en is er enkel nog een kleuterschool, geen internaat meer.

Het Christusbeeld voor de schoolpoort vond ik als kind zo mooi.

Wel wat sarcastisch; Christus met open armen; laat de kinderen tot mij komen; achter de poort ging het er niet zo christelijk aan toe het leek wel een militairkamp.

Sommige nonnen waren echte sergeanten die ons drilden tot onderdanige schepsels en wie niet wilde luisteren kreeg ervan langs.

Er waren ook enkele lieve nonnetjes, zoals de zuster die les gaf aan de kleuters, die was zo lief, en de zuster die alle dagen voor ons kookte, zij was een echt moeder type.

Achter het Mariabeeldje (zie foto) was onze slaapzaal.

Geen pretje was het daar, we sliepen in kleine bedden met ernaast een nachtkastje met daar bovenop een waterkom om ons te wassen, winter en zomer met koud water.

Een zestigtal kinderen van kleuter tot 12 jarige sliepen daar allemaal op één slaapzaal.

Privacy had je daar helemaal niet en s’ winters was het er bar koud want de slaapzaal was gelegen direct onder het dak.

Ja, discipline hebben ze ons daar wel bijgebracht, maar mijn koppig karakter hebben ze toch niet klein gekregen, en soep met brokken groenten krijg ik nog steeds niet binnen en havermoutpap bah, ik walg ervan.

Zo zie je maar, laat een kind, kind zijn.

Mijn jeugd hebben ze daar toch wel grotendeels afgepakt in dat internaat.

Internaten; ook al zal dat in deze moderne tijden wel anders zijn dan toen, toch zijn ze niks voor mij, ik zou het een kind niet kunnen aandoen.

moederdag

bloemendag

een fijne moederdag voor alle moeders

en  bedankt zoontje voor de mooie ruiker

Boeketje bloemen

gekregen van de burgemeester en co

Voor 25 jaar arbeid, zwoegen, veel te incasseren, en veel te vergeten en te vergeven.

Maar soms moet een mens

het verleden achter zich laten;

en ergens in een diep plekje in mijn hart

ben ik toch blij dat ze me niet vergeten zijn

Ik wens aan al mijn bloglezers

een         2010

met elke dag een straaltje zon

met elke dag minstens een glimlach

met elke dag een vriendelijk woord

met elke dag een warme vriendschap

En voor mezelf

wens ik een beter jaar dan 2009 !!!!!!!!!!

wetten – strafrecht – verkeerswetten-

de wet op het rijbewijs

het spookt door mijn hoofd

help  -  help  -  help

meneer de minister,

wil je eventjes rekening houden met die arme ambtenaar die jouw veranderingen niet meer kan volgen; wat vandaag nog wet is, telt morgen al niet meer.

Ik zit met mijn handen in het haar, dit hou ik echt niet meer vol!!!!!!!!

Kleine jongens worden groot

Moederharten groeien niet mee!

***************************

Zoontje is vertrokken richting VS

Van Denver richting noord, om dan terug zuidwaarts te trekken naar Los Angeles.

Wie zijn trektocht wil volgen kan klikken hiernaast bij toffe sites – Dwars door de VS -

samen op de foto; mijn nichtje met vrienden en haar groot idool Linda van Milck Inc!

voor 2009

wens  ik al mijn bloglezers

vele happy dagen

vele mooie dromen

vele zomerse dagen

vele fijne momenten

vele blogvriendschappen

vele ..............