foto en gedachten

In het nestkastje is het heel en al bedrijvigheid.

Ma en pa Pimpelmees hebben de laatste dagen af en aan gevlogen met lekkers voor hun kroost.

Het is me wat zo een hongerige kroost te

moeten voederen, en lawaai dat die kleintjes kunnen maken.

Nu na weken is het zover, vandaag of morgen vliegen ze de wijde wereld in.

Eentje komt er af en toe kijken aan het gaatje van het nestkastje. Vandaar uit kan hij de grote wereld zien.

Toch wel heel knus zo een klein vliegertje.

Maar wat kijkt hij scherp in de lens van mijn fototoestel, zo van, “weg jij, ik wil een hapje van papa en zolang jij hier staat zal papa niet komen.”

Zo maar opeens sta je daar

aan mijn bureau.

ik wil jouw vriendschap, zeg je

ik wil ook een beetje meer, zeg je

En ik,

ik begrijp het niet,

ik dacht dat je een goede vriend was.

En nu maak je alles anders met

die enkele woorden.

Ik voel me hier niet goed bij.

Maak onze vriendschap nu niet stuk,

door dingen te verwoorden die niet kunnen zijn.

Vriendschap tussen man en vrouw, waarom is dat altijd zo complex.

Gisteravond ben ik naar het concert “Flou  Artistiek” van Buurman geweest.

Het was super en het publiek leefde mee, zong mee, ging helemaal uit de bol, super….

Wat zijn het  fantastische muzikanten en wat een diep rakende teksten.

Ik heb een zalige avond beleefd (super ontstressend), kan weer eventjes tegen het drukke bestaan.

Dank u Buurman voor de leuke avond.

Trouwens een aanrader mensen!!!!!!!!!!!!!

net als mazelen is de liefde gevaarlijker als ze later in je leven komt

(ergens gelezen)

Treuren Treurwilg

jij ook

omdat mensen pijn kunnen doen

ze krassen lidtekens in je schors

en in mijn hart.