foto en gedachten

Griezelen

In ons dorpje langs de nieuwe wandelwegen wezen wandelen, nu de erosiestroken kort zijn gemaaid kan je langs stukjes natuur waar de dieren heer en meester zijn.

Langs beide zijden van de stroken staat de maïs hoog naar de hemel reikend.

Dit doet wel wat griezelig aan, maar het geeft ook rust.

Opeens zie ik in de verte op het erosiegras vlak naast de fameuze akkerpaaltjes de resten van een vuurtje stook.

Ik denk – waarom komen mensen hier nu hun vuil verbranden, hoe vinden ze het hier.

Dichterbij gekomen is het eventjes schrikken, ik zie in de as resten van een verbrand dier, een hond is mijn eerste gedachte, twee ronde ijzerklemmen liggen erbij, het akkerpaaltje is ook gedeeltelijk verbrand – griezelig!!!!!!!!

Bij nader onderzoek zie ik dat het de schedel van een schaap is, geen hond dus.

Wie doet nu zoiets, een schaapje verbranden op een erosiestrook midden tussen de maïs.

Er zijn hier geen weiden in de nabije omtrek, dus moeten de daders hier naar toe zijn gekomen met de auto.

En inderdaad ik zie verse sporen van een auto in het erosiegras.

Hoe sommige mensen in elkaar zitten, ben toch eventjes geschrokken, ik denk niet dat mijn wandelingen nog deze richting zullen uitgaan.

Wie weet wat rare praktijken ik nog vind tussen de maïs, in het vervolg blijf ik braafjes op het wandelpad.