foto en gedachten

En dan is hij dood, het schokt je

beetje bij beetje vallen stukken van je leven weg.

Enkele maanden geleden was er nog het feest van zijn 60 jaar huwelijk; hij was nog zo blij je terug te zien;

en je had jezelf voorgenomen om hem eens meer te gaan bezoeken;

maar je had het zo druk, en stelde het altijd uit; en nu is het te laat, en dat voelt niet goed;

Tranen branden achter je ogen, je had niet gedacht dat het je zo zou verwarren.

Maar wat wil je, we hebben samen heel wat meegemaakt; soms was je wel eens heel boos geweest op hem, maar het kwam altijd weer goed.

En nu is hij weg, voor altijd hierboven.

“M. het ga je goed daarboven, je zal ze daar waarschijnlijk doen lachen met al je grappen. Vaarwel en misschien zien we elkaar ooit terug, hou een plaatsje vrij voor mij.”

Een symbolische bloem gekregen op het werk voor mijn dienst rijbewijzen van de controle inspecteur.

Van tijd tot tijd komt hij langs om te controleren dat de afleveringen van de rijbewijzen volgens de letter van de wet gebeuren.

En nu was het weer zover, ik heb altijd wel een beetje stres als hij langskomt, dus ook nu weer, vooral omdat het een nieuwe is.

Ik was dan ook aangenaam verrast dat hij mijn werk heel goed vond, en toen de chef er bij kwam staan en hij ineens met superlatieven begon te praten over mijn dienst maakte mijn hartje een vreugde sprong; eindelijk eens een positieve noot op het werk, dat doet deugd; vooral na wat er in het verleden allemaal tussen de chef en mij is gebeurd. Het deed dus enorm goed dat ze het nu eens van een buitenstaander hoorde dat ik toch wel mijn best doe:

de waardering voor je werk, ook al verdien je er geen cent meer mee, heeft een mens toch wel eens nodig.

Dus bedankt inspecteur je maakte mijn dag goed! (hij zal dit hier wel niet lezen maar je weet maar nooit!)