28-04-08

Wanneer

IMG_2589

 

Wanneer

 

komt de  rust

terug

 

word ik

bevrijd

 

van deze

innerlijke onrust

 

EM

 

21:38 Gepost door emily | Permalink | Commentaren (3) | Tags: beertje |  Facebook |

22-04-08

zwaluw

de lente is inderdaad begonnen, vandaag de eerste zwaluw gezien!

16:07 Gepost door emily | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tuin |  Facebook |

21-04-08

lente

IMG_1399

IMG_1394

zou het kunnen

dat de lente in het land is

21:55 Gepost door emily | Permalink | Commentaren (2) | Tags: tuin |  Facebook |

18-04-08

ode aan mijn baas

IMG_1965

 

Ode aan mijn vroegere baas

 

Vandaag was het de viering van het diamanten huwelijk van mijn vroegere baas.

De tijd gaat snel, heel snel, gisteren was hij nog mijn baas en vandaag vieren we in het rusthuis (waar hij en zijn vrouwtje sinds een jaar verblijven) zijn 60 jaar huwelijk.

Als hij mij ziet begint hij te wenen, het ontroert mij zo dat ik ook tranen voel prikken in mijn ogen.

Ik heb er nooit bij stilgestaan dat ik eventjes de tijd had moeten vrijmaken om hem een bezoek te brengen in het rustoord. Ik had er geen gedacht van dat hij me zo in zijn hart droeg.

Eigenlijk was hij de fijnste baas die ik ooit heb gehad.

Hij was vroeger hoofdveldwachter in ons zakdoek grote dorp, en het was hij die mij de kans gaf om bij de toen landelijke politie te beginnen als politiebediende.

Hij was een strenge maar ook faire en altijd voor een grapje klaar baas.

Onze samenwerking was picobello, we waren echt op elkaar afgestemd en hebben samen heel wat afgelachen.

Soms botsten onze principes weleens, ik jonge meid had andere gedachten over sommige gerechtelijke tussenkomsten als hij, een wat oudere baas met de door ervaring en ouderdom rijpere gedachtengang.

En als we er niet uitkwamen zei hij altijd - te te te dat gaat hierzo - en dan wist ik dat ik me erbij neer moest leggen; dan was zijn wil wet.

Hij zag mij als zijn dochter en vond dan ook dikwijls dat hij me moest beschermen tegen al de ongure types die ons dorp rijk was.

Hij kende iedereen uit zijn dorp, PV’s maakte hij heel zelden; hij was er eentje van praten en soms verhief hij wel eens zijn stem en dan was het menens, meestal hielp dat wel.

 

Een super grapjas was hij, hij leefde helemaal op als hij iemand een poets kon lappen, met als gevolg dat hijzelf ook dikwijls werd beetgenomen.

Zo was er rechtover het politiebureau een café, met een bazin die van wanten wist.

De hoofdveldwachter kon vanuit het raam van zijn bureau in het café binnenkijken. Voor de grap belde hij het nummer van het café; zodat de bazin telkens het hele café doormoest naar een achterkamer om de telefoon op te nemen, en wanneer ze dan bijna aan de telefoon was legde de hoofdveldwachter gauw de hoorn op. Zo deed hij dat meermaals achter elkaar, en de bazin altijd maar door het café naar achter om de telefoon op te nemen, en wij maar lachen van achter het raam in ons bureau, tot ze het door had. Ze kon er wel meelachen.

Ooit kwam er op het bureau een pakje toe voor de hoofdveldwachter en toen hij het opende zat er een dode grote rat in; ik heb mijn eigen toen bijna doodgeschreeuwd zo geschrokken was ik…toen waren het toch wel grappige tijden, toen was het nog mensen tussen mensen.

Vandaag is het allemaal zo onpersoonlijk geworden, en het rare is dat de maatschappij zo vlug is veranderd; want zolang is dat allemaal niet geleden.

 

22:22 Gepost door emily | Permalink | Commentaren (4) | Tags: mijn leven |  Facebook |

11-04-08

landschappen

IMG_1509

IMG_2550

IMG_2553

 

IMG_2555

kerktorens gespot

23:01 Gepost door emily | Permalink | Commentaren (4) | Tags: mijn streek |  Facebook |

Je zegt

IMG_2503

 

Je zegt

 

Je zegt

Ik wil eventjes

met rust

worden gelaten.

 

dat begrijp je toch

tuurlijk begrijp ik het

wij zijn toch gelijke zielen.

 

Maar

soms denk ik

kunnen wij niet eventjes

normaal doen.

 

Maar wat is normaal

en wordt dan alles

zo alledaags.

 

EM

 

22:06 Gepost door emily | Permalink | Commentaren (0) | Tags: beertje |  Facebook |

06-04-08

verjaardag

IMG_2567

 

Mijn verjaardag is weeral voorbij met al wat een verjaardag meebrengt;

van zus een prachtige kaart gekregen met een verhaal over zussen, echt op ons lijf geschreven; mooi:

Ik laat jullie meegenieten:

 

Het verhaal van twee heel verschillende zussen

 

De ene leeft hier, de andere woont daar.

De een is een beetje langer dan de ander.

Twee verschillende kleuren haar, twee verschillende visies op het leven, twee verschillende uitzichten vanuit hun ramen.

Beide kijken uit naar verschillende morgens. Ieder is uniek op zoveel manieren.

Ieder heeft haar eigen verhaal met alles wat er zoal in haar leven gebeurt.

Ieder heeft ander werk te doen en voor ieder zijn de eisen van de dag anders.

Ieder heeft een afzonderlijke bestemming en een heel verschillende weg om daar te komen.

Maar…

 

Voor alles dat misschien anders en uniek aan ze is… zullen deze twee zussen altijd zoveel gemeenschappelijk hebben. Ze zullen altijd de beste familie en best vrienden zijn, met elkaar verbonden, heel hun leven lang.

Hun liefde voor elkaar zal altijd heel speciaal zijn: teder en vreugdevol wanneer dat kan, sterk en gevend wanneer dat moet, waardoor ze eraan herinnerd worden, hoe anders hun verhalen ook aflopen…

 

Dat ze het ongelooflijk kostbare geschenk van ‘zussen zijn’ met elkaar delen. En als je denkt aan de beste dingen die er op deze aarde te vinden zijn, is een zegen zoals deze werkelijk… waar het allemaal om draait.

Laurel Atherton

 

 

 

 

 

19:43 Gepost door emily | Permalink | Commentaren (5) | Tags: mijn leven |  Facebook |

03-04-08

sterven

IMG_2515

 

IMG_2516

 

Zo opeens is mijn buurmeisje dood, nu meisje is vrouw.

Ik sta verwonderd stil bij het feit dat het leven eindig is.

Zij was een icoon uit mijn jeugd; enkele jaren ouder; en al keek ze neer op ons de kleine meisjes, wij keken op naar haar; zij die alles wist over het leven van de grote mensen, en nu is zij dood.

Zo ineens boem en gedaan.

Ik krijg het koud en denk: zo vlug is het gedaan, vandaag ga je bij de bakker achter brood en ’s avonds lig je koud op de vloer.

 

En weeral gaat een stukje van mijn jeugd weg in een koud graf.

En ik denk; laat ik maar wat genieten van het leven,want op een dag komt de engel met het grote mes en ligt niet alleen een stukje van mijn jeugd in een koud graf: maar ligt heel mijn leven in een graf.

20:45 Gepost door emily | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |