foto en gedachten

Blij toch met al de reacties op de mini,

wel een beetje stout van Ludo

om het autootje te vergelijken met een vuilbak;

humoristisch gezien toch wel een lachertje.

Als ik dit hier allemaal zo lees,

hebben die autootjes

ons hart toch verwarmd.

Rijdend naar het werk, mijn gedachten naar vroeger;

vroeger toen ik met mijn gele mini over de kasseien vloog, radio hard, zingend naar het werk.

Ik heb me toen dikwijls geërgerd aan de schokken die ik moest ondergaan, zo een mini hangt dicht bij de grond en schokte op die kasseien nogal heen en weer.

Nu zijn de kasseien en de mini vervangen door asfalt en een Vw golf, met andere woorden comfort.

Maar, als ik even kon, ruil ik met vroeger, met mijn geel mimi-tje richting werk, mensen waren toen nog niet zo gehaast.

Op het werk was alles, morgen komt ook nog, nu willen de bazen het werk van overmorgen vandaag gedaan hebben.

Wij lopen ons zelf voorbij, en vooral ons leven.

Opzij opzij opzij, maak plaats maak plaats; wie was dat weer die dit ooit zong?

een valentijntje voor al mijn bloglezers.

deze kei gevonden in onze tuin,

zo zie je maar hoe grillig de natuur kan wezen.

een sfeer beeld

van de eerste wintersneeuw

in onze tuin en onze straat

 

 

een kaarsje voor Bart

 

hetzelfde liedje

weeral

zinloos geweld

 

een sigaret,

een ritje met de taxi,

wat maakt het uit

 

een 18 jarige

hoeft geen mes

in de hand