01-10-06
gebruikt
Zij wacht en wacht op een bevrijdend telefoontje, maar het blijft stil en stil, stil.
En ze weet het, ze is er weeral ingetuimeld, in de vriendschap van iemand die haar gewoon gebruikt.
Rot voelt het, en ze zegt tot zichzelf, nooit meer, nooit meer.
De muur gaat weer de hoogte in, de muur die zij zo langzaam had opgebouwd, zodat niemand er nog over kon.
En toch is er iemand binnengeraakt, blijkbaar was hij niet hoog genoeg.
Maar nu zal ze hem bouwen zo hoog zodat er niemand ooit nog over kan.
Het doet verdomd pijn, naïef te zijn, en altijd te denken dat mensen te vertrouwen zijn.
19:02 Gepost door emily | Permalink | Commentaren (1) | Email dit | 
Facebook |
Commentaren
oei dat zijn heel nare zaken als dat je overkomt
toch nog een heel fijne avond,Emily
Gepost door: scottie | 01-10-06
Post een commentaar