foto en gedachten

je collega - vriend is dan zomaar ineens zo oud dat hij met pensioen gaat.

Je gaat naar zijn feestje om hem uit te zwaaien.

Handjes worden geschud, speeches gegeven, kusjes gekregen.

Zo eindigt dan een loopbaan.

Hij zegt wel ik kom nog wel eens langs, en dan gaan we eens lekker samen eten, en bij praten.

En jij zegt: wel ja ok, maar je denkt; hoe dikwijls heb ik dit al gehoord, maar het blijft altijd bij woorden.

En als je naar huis rijdt, voel je de pijn in je hart van het afscheid.

Je laat de film draaien in je hersenen van de voorbije jaren samen.

- de survival in Dilbeek

- de betoging tegen de politiehervorming in Brussel

- de vergadering met Louis Tobback en de toenmalige premier Dehaene over de toch zo begeerde politiehervorming; die ging alles oplossen en zo goed ging het zijn.

Nee heren politiekers; jullie hebben het goed verpest.

Wij zijn niet gelukkig met de hervorming; jullie hebben vrienden uit elkaar gerukt; mensen hun werk laten haten; waar ze vroeger nochtans heel blij mee waren; geld uitgegeven dat beter was gegaan naar uitrusting; en meer blauw op straat werd meer blauw achter de computer.

Ach het leven gaat voort, en morgen gaat iemand anders met pensioen.